தமிழ் மொழி உலக நாகரிக வரலாற்றில் தனித்த அடையாளம் பெற்ற மொழியாக விளங்குகிறது. அந்த மொழியின் அறச்சார்ந்த உச்ச வெளிப்பாடாக விளங்குவது திருவள்ளுவர் அவர்களின் திருக்குறள் ஆகும். மனித வாழ்க்கையின் அடிப்படை ஒழுக்கங்கள், சமூக பொறுப்புகள், மனிதநேயம், சமத்துவம் ஆகிய அனைத்தையும் மதம், சாதி, இன எல்லைகளைத் தாண்டி எடுத்துரைத்த திருவள்ளுவர், தமிழ்ச் சிந்தனையின் நிலைத்த அடையாளமாகத் திகழ்கிறார். அந்த திருவள்ளுவரை மையமாகக் கொண்டு உருவானவையே “திருவள்ளுவர் தினம்” மற்றும் “திருவள்ளுவர் ஆண்டு” ஆகும்.
திருவள்ளுவர் தினம் – உருவான வரலாறு
திருவள்ளுவர் தினம் ஒவ்வோர் ஆண்டும் தை மாதம் இரண்டாம் நாளில் (பொதுவாக ஜனவரி 15 அல்லது 16) கொண்டாடப்படுகிறது. தமிழர் வாழ்வில் தை மாதம் புதிய தொடக்கத்தின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. “தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும்” என்ற நம்பிக்கையின் அடிப்படையில், தை முதல் நாளுக்குப் பிறகு, தமிழ் அறத்தின் உருவகமாக விளங்கும் திருவள்ளுவரை நினைவுகூரும் நாள் திருவள்ளுவர் தினமாக அமைக்கப்பட்டது.
1935-ஆம் ஆண்டில் தமிழ்நாட்டில் முதன்முறையாக திருவள்ளுவர் தினம் அனுசரிக்கத் தொடங்கப்பட்டது. பின்னர், 1969-ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு தமிழ்நாடு அரசால் இந்த நாள் அரசு விழாவாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது. குறிப்பாக மு. கருணாநிதி முதல்வராக இருந்த காலத்தில், திருவள்ளுவர் தினம் அரசு விழாவாக உறுதி செய்யப்பட்டது. இதன் மூலம் திருவள்ளுவரின் சிந்தனைகள் கல்வி நிலையங்கள், அரசு விழாக்கள் மற்றும் பொதுமக்கள் மத்தியில் பரவலாக எடுத்துச் செல்லப்பட்டன.
திருவள்ளுவர் தினம், ஒரு கவிஞரின் பிறந்த நாளை மட்டும் நினைவுகூரும் நாளாக அல்ல; மனிதநேயத்தையும், அறநெறியையும், சமூக ஒழுக்கத்தையும் நினைவூட்டும் நாளாக விளங்குகிறது.
திருவள்ளுவர் ஆண்டு – தமிழ் காலக் கணக்கின் தோற்றம்
திருவள்ளுவர் ஆண்டு என்பது தமிழர்களுக்கென உருவாக்கப்பட்ட தனித்த காலக் கணக்காகும். இந்த ஆண்டு கணக்கில் கி.மு. 31-ஆம் ஆண்டு திருவள்ளுவர் ஆண்டு 1 எனக் கணிக்கப்படுகிறது. இதன் மூலம் தமிழர் வரலாற்றுக்கும் சிந்தனை மரபுக்கும் மேற்கத்திய காலக் கணக்குகளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு சுய அடையாளம் உருவாக்கப்பட்டது.
திருவள்ளுவர் பிறந்த ஆண்டையும், அவர் வாழ்ந்த காலத்தையும் நிர்ணயிப்பதில் பல தமிழறிஞர்கள் முக்கிய பங்கு வகித்தனர். குறிப்பாக தமிழறிஞர் மறைமலை அடிகள், தமிழ் சிந்தனையாளர் திரு.வி. கலியாணசுந்தரனார் (திரு.வி.க) மற்றும் சமூகப் புரட்சியாளர் ஈ.வெ. ராமசாமி (பெரியார்) ஆகியோர், திருவள்ளுவர் கிறிஸ்துவுக்கு முந்தைய காலத்தைச் சேர்ந்தவர் என்ற கருத்தை உறுதிப்படுத்துவதில் முக்கிய பங்களிப்பு செய்தனர்.
அவர்கள் திருக்குறள் நூலின் கருத்தியல் ஆழம், சமூக அமைப்புகள் குறித்த சுட்டிகள், மொழிநடை, வாழ்வியல் பார்வை மற்றும் வரலாற்றுச் சூழல் ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்து, திருவள்ளுவர் கி.மு. முதல் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவர் என்ற முடிவை முன்வைத்தனர். இந்த ஆய்வுகளின் அடிப்படையில் உருவான திருவள்ளுவர் ஆண்டு, 1971-ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு அரசால் அதிகாரபூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர் அரசு நாட்காட்டிகள் மற்றும் அரசு ஆவணங்களில் தமிழ் ஆண்டு என திருவள்ளுவர் ஆண்டு பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.
உதாரணமாக, 2026-ஆம் ஆண்டு கிரிகோரியன் ஆண்டுக்கு இணையான தமிழ் ஆண்டு, திருவள்ளுவர் ஆண்டு 2057 ஆகும்.
திருவள்ளுவர் ஆண்டு – அதன் பண்பாட்டு முக்கியத்துவம்
திருவள்ளுவர் ஆண்டு என்பது வெறும் காலக் கணக்கு மட்டுமல்ல; அது தமிழர்களின் சுயமரியாதை உணர்வின் வெளிப்பாடு ஆகும். மேற்கத்திய காலக் கணக்குகளின் ஆதிக்கத்திற்கு மாற்றாக, தமிழ்ச் சிந்தனையை மையமாகக் கொண்டு அமைக்கப்பட்ட இந்த ஆண்டு, தமிழர் வரலாற்றின் தொடர்ச்சியையும், அறிவுச் செழுமையையும் உணர்த்துகிறது.
திருவள்ளுவர் மதத்திற்கோ, சாதிக்கோ, இனத்திற்கோ சொந்தமானவர் அல்ல. அவர் மனிதகுலத்திற்கே உரிய பொதுவான அறநெறியை வழங்கியவர். அதனால், அவரை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஆண்டு கணக்கும், அவரை நினைவு கூரும் தினமும், ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் அடையாளமாக அல்ல; முழு மனிதகுலத்துக்கான அறவழியின் நினைவூட்டலாக விளங்குகிறது.
முடிவுரை
திருவள்ளுவர் தினமும், திருவள்ளுவர் ஆண்டும், தமிழ் மொழியின் அறிவுப் பாரம்பரியத்தையும், தமிழ் சிந்தனையின் உயரத்தையும் உலகிற்கு எடுத்துச் சொல்லும் அடையாளங்களாகும். தை இரண்டாம் நாளில் திருவள்ளுவரை நினைவுகூருவதும், அவரை மையமாகக் கொண்ட ஆண்டு கணக்கை பின்பற்றுவதும், தமிழர்களின் மொழி, பண்பு, சுயமரியாதை ஆகியவற்றை நிலைநாட்டும் செயல்களாகும்.
காலத்தைத் தாண்டி நிற்கும் திருக்குறளும், காலத்தைக் கணிக்கும் திருவள்ளுவர் ஆண்டும், தமிழ்ச் சமுதாயத்தின் அறிவுச் சுயாட்சியை நினைவூட்டிக் கொண்டே இருக்கின்றன.
~ கதம்பம்
No comments:
Post a Comment